منّت نهد ، بلكه روزى وسيع و گسترده و پاكيزه‌ات را از دست پر رحمت‌تر خويش همراه با پاكدامنى ، و نه از دست خلايق پستت [ به ما ارزانى دار ] . خداوندا ، در ديده‌ام روشنايى ، و در دينم بصيرت و روشندلى ، و در عملم اخلاص ، و در روزىام وسعت ، و يادت را در شبانه روز بر زبانم قرار ده ، و سپاسگزارى از خويش را پيوسته و تا زمانى كه در اين دنيا پاينده‌ام داشته‌اى ، ارزانىام دار ، خداوندا ، هرگز مرا در آنجا كه نهى فرموده‌اى [ يعنى گناهان و غفلت ] نياب ، و آنچه را كه عطا فرموده‌اى پر خير و بركت گردان ، و هنگامى كه جانم را مىستانى بر من رحم آر ، براستى كه تو بر هر چيز توانايى . در اين صورت ، خداوند ، تمام گناهان او را آمرزيده ، و از همان لحظه و روز و ماه و سال تا سال ديگر ، از نادارى ، نيازمندى ، ديوانگى ، جذام ، پيسى ، مرگ بد و از هر گرفتارى و بلايى كه از آسمان به زمين فرو مىآيد عافيت مىبخشد . و براى او در برابر اين عمل شهادت به كلمهء اخلاص « لا إله إلّا اللَّه » همراه با ثواب آن تا روز قيامت نوشته مىشود ، و ثواب و پاداش آن مسلّما بهشت است . راوى مىگويد : عرض كردم : آيا اين ثوابها و نتايج براى كسى است كه آن را در هر روز ، تا يك سال بگويد ؟ فرمود : خير ، اينها براى كسى است كه از امسال تا سال ديگر يك بار آن را گفته باشد ، همهء آن ثوابها براى او نوشته مىشود ، و تا مثل همان روز و لحظه و ماه از امسال تا سال ديگر كه گردش كند و فرا رسد ، او را كفايت مىكند . 3 - از دعاهايى كه سزاوار است انسان بعد از سلام همه نافله‌هاى ظهر بخواند ، اين دعاست : « اللّهمّ ، إنّى ضعيف فقوّ [ نى ] في رضاك ضعفى ، و خذ إلى الخير بناصيتى ، و اجعل الإيمان منتهى رضاى ، و بارك لى فيما قسمت لى ، و بلّغنى برحمتك كلّ الّذى أرجو منك ، و اجعل لى ودّا و سرورا للمؤمنين ، و عهدا عندك . » - خداوندا ، براستى كه من ناتوانم ، پس در خشنودى خويش ناتوانىام را مبدّل به نيرومندى گردان ، و موى پيشانى [ و تمام وجودم ] را بگير و به سوى خير و خوبى رهسپارم ساز ، و ايمان را منتهاى خشنودام قرار ده ، و آنچه را كه براى من مقدّر فرموده‌اى